Polecamy artykuł.
Cieszę się na myśl o takim spotkaniu. Już teraz planuję pobyt w Krakowie w 2016 roku. Będziemy informować o ustaleniach w tym temacie. Dobrze by było coś zorganizować wspólnie....młodzi i młodzi duchem.
poniedziałek, 19 sierpnia 2013
czwartek, 14 marca 2013
Oratio pro summo Pontifice
V. Oremus pro Pontifice nostro Francisco
R. Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum eius.
Oremus.
Deus, omnium fidelium pastor et rector, famulum tuum Benedictum, quem pastorem Ecclesiae tuae praeesse voluisti, propitius respice: da ei, quaesumus, verbo et exemplo, quibus praeest, proficere: ut ad vitam, una cum grege sibi credito, perveniat sempiternam. Per Christum, Dominum nostrum. Amen.
V. Oremus pro Pontifice nostro Francisco
R. Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum eius.
Oremus.
Deus, omnium fidelium pastor et rector, famulum tuum Benedictum, quem pastorem Ecclesiae tuae praeesse voluisti, propitius respice: da ei, quaesumus, verbo et exemplo, quibus praeest, proficere: ut ad vitam, una cum grege sibi credito, perveniat sempiternam. Per Christum, Dominum nostrum. Amen.
Módlmy się.
Boże, wszystkich wiernych Pasterzu i Rządco, wejrzyj łaskawie na sługę Twojego Franciszka, któregoś raczył postanowić Pasterzem Kościoła Twego ; daj mu, prosimy, łaskę, aby słowem i przykładem budował tych, którymi rządzi, i mógł razem z powierzoną mu trzodą przejść do żywota wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Boże, wszystkich wiernych Pasterzu i Rządco, wejrzyj łaskawie na sługę Twojego Franciszka, któregoś raczył postanowić Pasterzem Kościoła Twego ; daj mu, prosimy, łaskę, aby słowem i przykładem budował tych, którymi rządzi, i mógł razem z powierzoną mu trzodą przejść do żywota wiecznego. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Herb kardynalski
Jorgego Marii Bergoglia
sobota, 9 lutego 2013
Jako wprowadzenie w nadchodzący wielkimi krokami Wielki Post, co więcej, również jako element łączący okres Wielkiego Postu i Adwentu, ks. Sławomir Otlewski wyjaśniał nam zagadnienia związane z księgą Izajasza.
Wszystkich, którzy chcieliby dołączyć do nas, zapraszamy już po feriach w każdy piątek. Dotąd zbieraliśmy się o 9.30 rano. Jednak, o ile będą chętni na spoza I Gdańskiego Liceum Katolickiego, godzinę spotkań możemy zmienić i dostosować.
Zapraszamy też na nasz profil na facebooku
Wszystkich, którzy chcieliby dołączyć do nas, zapraszamy już po feriach w każdy piątek. Dotąd zbieraliśmy się o 9.30 rano. Jednak, o ile będą chętni na spoza I Gdańskiego Liceum Katolickiego, godzinę spotkań możemy zmienić i dostosować.
Zapraszamy też na nasz profil na facebooku
piątek, 4 stycznia 2013
środa, 14 listopada 2012
czwartek, 25 października 2012
poniedziałek, 15 października 2012
piątek, 5 października 2012
Są wspólnotą wiernych, których urzekło piękno i bogactwo starej formuły Mszy świętej. Połączyło zaś umiłowanie Boga i Kościoła.
Msza trydencka to urzekające misterium, w którym każdy ma szansę uczestniczyć
poniedziałek, 1 października 2012
01.10 Święto bł. Jana z Dukli Wyznawcy
Jan z Dukli (ur. ok. 1414 w Dukli, zm. 29 września 1484 we Lwowie) – polski święty katolicki, pustelnik, franciszkanin, pod koniec życia w surowszej gałęzi zakonu: bernardynach.
Jan urodził się w Dukli w rodzinie mieszczańskiej. Uczył się w rodzinnym mieście, a później w Krakowie. W młodości przebywał w pustelni na wzgórzu Zaśpit w Trzcianie koło Dukli. Opuściwszy pustelnię (ok. 1434) wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych – franciszkanów. Studiował w Krakowie. W zakonie pełnił funkcję gwardiana klasztoru w Krośnie w l.1438-1440, gdzie rozbudował świątynię, oraz od r. 1444 we Lwowie i ze względu na swe predyspozycje kaznodziei (w klasztorach franciszkańskich, zgodnie z poleceniem założyciela św. Franciszka z Asyżu, kaznodziejami mogli być tylko wybitnie zdolni i urobieni wewnętrznie kapłani). Pełnił też urząd kustosza kustodii - przełożonego franciszkańskiego okręgu lwowskiego.
W wieku 60 lat przeszedł do surowszej gałęzi Zakonu, zwanej w Polsce bernardynami (od imienia św. Bernardyna ze Sieny). Pełnił tam również funkcje kaznodziei i spowiednika w klasztorach w Poznaniu i Lwowie. Pod koniec życia poważnie chorował i utracił wzrok. Zmarł i został pochowany we Lwowie w tamtejszym kościele bernardyńskim. Obecnie główne relikwie znajdują się w rodzinnej Dukli.
Wspomnienie św. Remigiusza Wyznawcy .
Święty Remigiusz (ur. 437 w Cerny-en-Laonnois , zm. 13 stycznia 533) – biskup Reims, święty Kościoła katolickiego, apostoł Franków.
Za miejsce narodzin Remigiusza uważa się miejscowość Cerny-en-Laonnois niedaleko miasta Laon we Francji. Jego ojcem był podobno Emilius (Aemilius), hrabia laoński, a matką – św. Celina, córka namiestnika Galii - Syagriusza z Soissons (dowódcy rzymskich wojsk i namiestnika Galii) lub Jovina z Reims[1].
Remigiusz uczył się w Reims i wkrótce, mając dwadzieścia dwa lata został wybrany biskupem. Papież Hormistas (według innych źródeł Symmachus) przyznał mu tytuł wikariusza Rzymu w królestwie Chlodwiga, którego ochrzcił w 496 w Boże Narodzenie.
Święty Remigiusz jest uważany za apostoła Franków.
Święto 3 klasy .
Kolor szat : biały .
Jan urodził się w Dukli w rodzinie mieszczańskiej. Uczył się w rodzinnym mieście, a później w Krakowie. W młodości przebywał w pustelni na wzgórzu Zaśpit w Trzcianie koło Dukli. Opuściwszy pustelnię (ok. 1434) wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych – franciszkanów. Studiował w Krakowie. W zakonie pełnił funkcję gwardiana klasztoru w Krośnie w l.1438-1440, gdzie rozbudował świątynię, oraz od r. 1444 we Lwowie i ze względu na swe predyspozycje kaznodziei (w klasztorach franciszkańskich, zgodnie z poleceniem założyciela św. Franciszka z Asyżu, kaznodziejami mogli być tylko wybitnie zdolni i urobieni wewnętrznie kapłani). Pełnił też urząd kustosza kustodii - przełożonego franciszkańskiego okręgu lwowskiego.
W wieku 60 lat przeszedł do surowszej gałęzi Zakonu, zwanej w Polsce bernardynami (od imienia św. Bernardyna ze Sieny). Pełnił tam również funkcje kaznodziei i spowiednika w klasztorach w Poznaniu i Lwowie. Pod koniec życia poważnie chorował i utracił wzrok. Zmarł i został pochowany we Lwowie w tamtejszym kościele bernardyńskim. Obecnie główne relikwie znajdują się w rodzinnej Dukli.
Wspomnienie św. Remigiusza Wyznawcy .
Święty Remigiusz (ur. 437 w Cerny-en-Laonnois , zm. 13 stycznia 533) – biskup Reims, święty Kościoła katolickiego, apostoł Franków.Za miejsce narodzin Remigiusza uważa się miejscowość Cerny-en-Laonnois niedaleko miasta Laon we Francji. Jego ojcem był podobno Emilius (Aemilius), hrabia laoński, a matką – św. Celina, córka namiestnika Galii - Syagriusza z Soissons (dowódcy rzymskich wojsk i namiestnika Galii) lub Jovina z Reims[1].
Remigiusz uczył się w Reims i wkrótce, mając dwadzieścia dwa lata został wybrany biskupem. Papież Hormistas (według innych źródeł Symmachus) przyznał mu tytuł wikariusza Rzymu w królestwie Chlodwiga, którego ochrzcił w 496 w Boże Narodzenie.
Święty Remigiusz jest uważany za apostoła Franków.
Święto 3 klasy .
Kolor szat : biały .
piątek, 28 września 2012
29.09 Święto św. Michała Archanioła.
Archanioł Michał, hebr. מיכאל [Mîchā’ēl], gr. Μιχαήλ [Michaél], łac. Míchaël, arab. ميخائيل [Mika'il], cs. Archistratig Michaił – w religii chrześcijańskiej jeden z archaniołów, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.
Hebrajskie imię Mika'el znaczy któż jak Bóg. Według tradycji chrześcijańskiej i żydowskiej, kiedy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i nakłonił do buntu 1/3 aniołów, Michał miał wystąpić jako pierwszy przeciwko niemu z okrzykiem: "Któż jak Bóg!"
W Nowym Testamencie pojawia się jako stojący na czele hufców niebieskich, zwycięsko walczący z szatanem i jego zwolennikami (Jud 9; Ap 12,7). W niektórych pismach wczesno-chrześcijańskich, zależnych od apokaliptyki żydowskiej, Michał bywa utożsamiany z Jezusem[1]. U pisarzy kościelnych uchodzi za księcia aniołów, archanioła, któremu Bóg powierza zadania wymagające szczególnej siły. Wstawia się u Boga za ludźmi, jest aniołem stróżem ludu chrześcijańskiego. Stoi u wezgłowia umierających, którym następnie towarzyszy w drodze do wieczności. Łączy się z tym jego patronat nad kaplicami cmentarnymi. Artyści przedstawiają go z wagą do odmierzania dobrych uczynków. Zaś symbolem dobrych uczynków jest złoto i dlatego jest też patronem złotników i rytowników. Kult religijny św. Michała istnieje nieprzerwanie od początku chrześcijaństwa. Innym atrybutem archanioła Michała jest ognisty miecz. Najsławniejszą budowlą wzniesioną ku jego czci jest kościół i klasztor na Mont Saint-Michel, miejsce pielgrzymkowe oraz Monte Sant'Angelo Monte Gargano (Włochy).
Śpiewy Graduale Romanum (1961r.) strona 607:
Introit : Benedicte Dominum
Graduał : Benedicte Dominum omnes Angeli
Alleluia
Offertorium : Stetit Angelus
Communio : Benedicte omnes Angeli
Święto 1 klasy .
Kolor szat : biały .
Archanioł Michał, hebr. מיכאל [Mîchā’ēl], gr. Μιχαήλ [Michaél], łac. Míchaël, arab. ميخائيل [Mika'il], cs. Archistratig Michaił – w religii chrześcijańskiej jeden z archaniołów, święty Kościoła katolickiego i prawosławnego.Hebrajskie imię Mika'el znaczy któż jak Bóg. Według tradycji chrześcijańskiej i żydowskiej, kiedy Lucyfer zbuntował się przeciwko Bogu i nakłonił do buntu 1/3 aniołów, Michał miał wystąpić jako pierwszy przeciwko niemu z okrzykiem: "Któż jak Bóg!"
W Nowym Testamencie pojawia się jako stojący na czele hufców niebieskich, zwycięsko walczący z szatanem i jego zwolennikami (Jud 9; Ap 12,7). W niektórych pismach wczesno-chrześcijańskich, zależnych od apokaliptyki żydowskiej, Michał bywa utożsamiany z Jezusem[1]. U pisarzy kościelnych uchodzi za księcia aniołów, archanioła, któremu Bóg powierza zadania wymagające szczególnej siły. Wstawia się u Boga za ludźmi, jest aniołem stróżem ludu chrześcijańskiego. Stoi u wezgłowia umierających, którym następnie towarzyszy w drodze do wieczności. Łączy się z tym jego patronat nad kaplicami cmentarnymi. Artyści przedstawiają go z wagą do odmierzania dobrych uczynków. Zaś symbolem dobrych uczynków jest złoto i dlatego jest też patronem złotników i rytowników. Kult religijny św. Michała istnieje nieprzerwanie od początku chrześcijaństwa. Innym atrybutem archanioła Michała jest ognisty miecz. Najsławniejszą budowlą wzniesioną ku jego czci jest kościół i klasztor na Mont Saint-Michel, miejsce pielgrzymkowe oraz Monte Sant'Angelo Monte Gargano (Włochy).
Śpiewy Graduale Romanum (1961r.) strona 607:
Introit : Benedicte Dominum
Graduał : Benedicte Dominum omnes Angeli
Alleluia
Offertorium : Stetit Angelus
Communio : Benedicte omnes Angeli
Święto 1 klasy .
Kolor szat : biały .
czwartek, 27 września 2012
Dziś święto św. Wacława Księcia i Męczennika .
Był synem księcia Wratysława I i pogańskiej księżniczki Drahomiry. Gdy Wacław miał trzynaście lat, Wratysław I zmarł, a jego wychowaniem w duchu chrześcijańskim zajęła się babka, późniejsza święta Ludmiła, a nie matka, która wychowywała jego młodszego brata Bolesława. Około roku 925 Wacław rozpoczął rządy w kraju, wygnał z niego Drahomirę i Bolesława, i rozpoczął proces ugruntowania chrystianizacji Czech – wtedy właśnie wzniesiono romańską rotundę, której pozostałości znajdują się obecnie pod katedrą św. Wita na Hradczanach w Pradze.
Wzrost znaczenia chrześcijaństwa skutkował zbliżeniem Czech do Cesarstwa Niemieckiego, a to było sprzeczne z interesami czeskiej pogańskiej elity, co ostatecznie doprowadziło do rebelii pogańskiej oraz zamachu Bolesława na życie brata – Wacława. Według podań w 929 w mieście Stará Boleslav Wacław został zamordowany u wrót kościoła. Wkrótce został uznany świętym jako męczennik.
O Wacławie mówią utwory hagiograficzne m.in. Druhá staroslověnská legenda o sv. Václavu (Kniha o rodu a utrpení svatého Václava). Według autora tej legendy został Wacław zmuszony obcować z kobietą i spłodził z nią syna o imieniu Zbrasłav. Żona Wacława była niewierna z jego własnym sługą. Wacław ponoć ich przyłapał na gorącym uczynku. Nie kazał ich jednak stracić, lecz wybaczył i szlachetnie sam udzielił im ślubu.
Śpiewy Graduale Romanum (1961r.) strona [10]
Introit : In virtute tua
Graduał : Beatus Vir
Alleluia : [17] , [5] kolejno
Offertorium : Gloria et honore [2]
Communio : Qui vult venire post me
Kyriale :
Msza XII (Pater cuncta) - In Festis Semiduplicibus I
Msza XIII (Stelliferi Conditor orbis) - In Festis Semiduplicibus II
Święto 3 klasy .
Kolor szat : czerwony .
Był synem księcia Wratysława I i pogańskiej księżniczki Drahomiry. Gdy Wacław miał trzynaście lat, Wratysław I zmarł, a jego wychowaniem w duchu chrześcijańskim zajęła się babka, późniejsza święta Ludmiła, a nie matka, która wychowywała jego młodszego brata Bolesława. Około roku 925 Wacław rozpoczął rządy w kraju, wygnał z niego Drahomirę i Bolesława, i rozpoczął proces ugruntowania chrystianizacji Czech – wtedy właśnie wzniesiono romańską rotundę, której pozostałości znajdują się obecnie pod katedrą św. Wita na Hradczanach w Pradze.
Wzrost znaczenia chrześcijaństwa skutkował zbliżeniem Czech do Cesarstwa Niemieckiego, a to było sprzeczne z interesami czeskiej pogańskiej elity, co ostatecznie doprowadziło do rebelii pogańskiej oraz zamachu Bolesława na życie brata – Wacława. Według podań w 929 w mieście Stará Boleslav Wacław został zamordowany u wrót kościoła. Wkrótce został uznany świętym jako męczennik.
O Wacławie mówią utwory hagiograficzne m.in. Druhá staroslověnská legenda o sv. Václavu (Kniha o rodu a utrpení svatého Václava). Według autora tej legendy został Wacław zmuszony obcować z kobietą i spłodził z nią syna o imieniu Zbrasłav. Żona Wacława była niewierna z jego własnym sługą. Wacław ponoć ich przyłapał na gorącym uczynku. Nie kazał ich jednak stracić, lecz wybaczył i szlachetnie sam udzielił im ślubu.
Śpiewy Graduale Romanum (1961r.) strona [10]
Introit : In virtute tua
Graduał : Beatus Vir
Alleluia : [17] , [5] kolejno
Offertorium : Gloria et honore [2]
Communio : Qui vult venire post me
Kyriale :
Msza XII (Pater cuncta) - In Festis Semiduplicibus I
Msza XIII (Stelliferi Conditor orbis) - In Festis Semiduplicibus II
Święto 3 klasy .
Kolor szat : czerwony .
MISSA TRIDENTE
Msze Święte w nadzwyczajnej formie Rytu Rzymskiego:
-w niedziele o godz. 19:15 w kościele pw. Św. Antoniego Padewskiego w Gdańsku-Brzeźno
-w każdy ostatni czwartek miesiąca o godz. 19:15 w kościele pw. Zesłania Ducha Świętego, ul. Kujawska 50/52
-w niedziele o godz. 19:15 w kościele pw. Św. Antoniego Padewskiego w Gdańsku-Brzeźno
-w każdy ostatni czwartek miesiąca o godz. 19:15 w kościele pw. Zesłania Ducha Świętego, ul. Kujawska 50/52
Subskrybuj:
Posty (Atom)



